Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/40596 · K. 2017/20066

22. Hukuk Dairesi         2017/40596 E.  ,  2017/20066 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 2010 - 20.05.2013 tarihleri arasında davalı yanında su dağıtım teknisyeni olarak çalıştığını, mevsimlik işçi olduğunu, iş akdinin davalı tarafından 20.05.2013 tarihinde haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 26. maddesine aykırı olarak altı işgünü geçtikten sonra yapıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı ile hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının çalıştığı süre içinde disiplinsiz davranışları olduğunu, bu nedenle hakkında defalarca tutanak tutulduğunu ve uyarıldığını, en son olayda da davacının üç arkadaşı ile birlikte aynı gün rapor alarak işyerini terk ettiklerini, rapor bitiminde başka bir rahatsızlıktan dolayı tekrar rapor aldığını, amacının kurumun en yoğun olduğu zamanda kurumu zora sokmak olduğunu, davacı ve diğer üç arkadaşının diğer personelleri de tehdit ve hakaret ile işe gelmemeleri konusunda uyardıklarını, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, davacının ikramiye, fazla çalışma ve genel tatil ücret alacaklarının süresi içinde ödendiğini beyan ederek açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Kıdem tazminatı alacağı bakımından, davacının talebi doğrultusunda ve kıdem tazminatı açısından uygulanmaya devam olunan 1475 sayılı İş Kanunu 14.madde gereği olarak en yüksek mevduat faizi uygulanması gerekirken hatalı şekilde yasal faize hükmedilmesi isabetsiz olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Temyize konu olan kararın hüküm fıkrasının 1.maddesinde yer alan "Brüt 2641,76 TL kıdem tazminatı alacağının aktin fesih tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," ibaresinde geçen "yasal faiz" kelimesinin hükümden çıkarılarak yerine; "mevduata uygulanan en yüksek faiz" sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün "Brüt 2.641,76 TL kıdem tazminatının aktin feshi tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine" şeklinde yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.