Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2017/418 · K. 2019/5981

20. Hukuk Dairesi         2017/418 E.  ,  2019/5981 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemes Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Çekişmeli....... bulunan 131 ada 40 parsel sayılı 499,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz çalılık niteliğinde ...... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi vekili; 131 ada 40 parsel sayılı taşınmazın fiilen orman sayılan yerlerden olduğunu beyanla tesbitin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sonunda mahkemece; taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1 (g) maddesi uyarınca orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır. Taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanuna göre 06.09.1994 tarihinde yapılmış orman tahdidi vardır. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile ..., 02/07/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; ilk derece mahkemesi hükmünün harçla ilgili “Karar tarihi itibariyle alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 7,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 21,30 TL harcın davacı idareden tahsili ile hazineye gelir kaydına,” bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.