Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/4180 · K. 2020/4228

12. Ceza Dairesi         2017/4180 E.  ,  2020/4228 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suçlar :Taksirle yaralama, görevi kötüye kullanma Hükümler :1-Sanık ... hakkında: CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat 2-Sanık ... hakkında: CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat Taksirle yaralama suçundan sanık ...’in beraatine ve görevi kötüye kullanma suçunda sanık ...’in beraatlerine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre, katılanın olay günü saat 23.00 sıralarında ... İlçesi ... Köyü ... Mahallesi'nde yol kenarında yürüdüğü sırada üzeri otlarla örtülü, içinde su vanası bulunan 160 cm genişliğinde, 100 cm derinliğindeki üzeri kapatılmamış ve güvenlik tedbiri alınmamış çukura düşmesi sonucu ayak bileğinin kırılmasıyla neticelenen olayda, ne zaman ve kim tarafından açıldığı tam olarak belirlenemeyen çukuru açtığı şüphesi ile hakkında dava açılıp 2006-2009 yılları arasında ... Bölge Şefliğinde çalışan, 08.09.2009 tarihinde ... Bölge Şefliğine tayin olduğu bildirilen sanık ...’in atılı suçu işlediğinin sabit olmaması sebebiyle hakkında verilen beraat kararının, Dairemizin 10.03.2015 tarihli 2014/9042 Esas, 2015/4469 sayılı kararı ile, çukurun gerekli denetim ve kontroller yapılmayarak açık durumda bırakılmasının da kusur teşkil ettiği gözetilip, söz konusu çukurun bulunduğu bölgeden sorumlu İsu bölge şefliğinin, bu şeflikte 2006 yılından beri çalışmış olan kişilerin tespit edilip, ifadelerinin alınması, çukur içinde bulunduğu bildirilen su vanasının ne zaman ve kim tarafından alındığına ve kullanıldığına ilişkin bilgi bulunup bulunmadığının tespit ettirilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği, bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmada, olay yerinin asfaltla kapatıldığı dedektörle yapılan incelemede herhangi bir su vanasına rastlanılmamış olması nedeniyle bilgi edinilemediği, çalışanların bilgisine başvurulması için dinlenen tanık Resul’un alınan beyanlarında olaya ilişkin tam bir bilgisinin olmadığı, olay tarihinde resmi bir çalışmanın yürütülmediğini beyan ettiği, Fen İşleri Daire Başkanlığı Aykome Şube Müdürlüğünün cevabında çukurun kaçak bir çukur olduğu, herhangi bir çalışma talebi yapılmadığı ve çalışma izni verilmediği, kazının bölgedeki kurum veya şahıs tarafından açılıp açılmadığının tespit edilemediğinin bildirilmesi karşısında, İSU çalışanı olarak görev yapan sanık ...’in atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçeleriyle, CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın sanığın suçu işlediğinin sabit olduğuna, kusurlu ve sorumlu olduğuna, sanığın mahkumiyetine yeterli delil olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince; Mahkemece bozma ilamı öncesinde, açılan çukurun kapatılmaması sureti ile mağdurun yaralanmasına sebebiyet verilmesi nedeni ile ilgili ... görevlileri hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine, olayın gerçekleştiği tarihte yapılan işlerin usulüne uygun olup olmadığı ve açılan çukurların kapatılıp kapatılmadığını denetleyen AYKOME'de (Alt Yapı Koordinasyon Merkezi) görevli olması sebebiyle hakkında görevi ihmal suretiyle kötüye kullanmak suçundan hakkında dava açılan sanık ... hakkında, kurumun resmi olarak yapmadığı ve herhangi bir şahıs yada kurumun izin almak suretiyle başvuruda bulunmadığı bir çalışmadan sanık ...'in sorumlu olamayacağı sebepleriyle, görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, sanığın sorumlu ve kusurlu olduğuna, ihmalkar davrandığına, cezalandırılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.