Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2017/4195 · K. 2019/3591

4. Hukuk Dairesi         2017/4195 E.  ,  2019/3591 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/03/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; manevi tazminat yönünden davanın reddine, maddi tazminat yönünden ise davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; Dava, davacıya ait av köpeğinin avcılık sırasında davalı tarafından kaza ile vurulması nedeniyle talep edilen maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, davacının avlanmak için edinmiş olduğu macar kopay cinsi av köpeği ile birlikte 26/06/2014 tarihinde bir grup avcı arkadaşı ile avlandıkları sırada davacıya ait av köpeğinin davalı tarafından kaza ile vurulduğunu, köpeğin veteriner kliniğinde tedavi edilmesine rağmen ertesi gün öldüğünü, av köpeğinin ölümü ile büyük üzüntü yaşadığını belirterek maddi ve manevi zararlarının giderilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, av köpeğinin kayıtlara geçmiş bir cins kaydının bulunmadığı ve tanık beyanlarına göre kendini ispatlamış bir başarısı da bulunmadığından, bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenen piyasa ederi dikkate alınarak maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamından; davacının, hayvanın tedavisi için veteriner kliniğinde 569,99 TL tutarında harcama yaptığı ve bunu dava dilekçesine ekli fatura ile belgelendirdiği, ancak mahkemece maddi tazminatın hesabında bu harcama tutarının dikkate alınmayıp, zarar kapsamına dahil edilmediği, yalnızca köpeğin piyasa ederine hükmedildiği görülmüştür. Davacının bu gideri de davalı tarafından tazmin edilmelidir. Açıklanan nedenlerle davalının davacı tarafından karşılanan tedavi giderinden sorumlu tutulmaması doğru değildir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle, hüküm fıkrasının maddi tazminata ilişkin 2. maddesinde ve vekalet ücreti takdirine ilişkin 4. maddesinde yer alan "1.000 TL" biçimindeki ibarelerin silinerek yerlerine "1.569,99 TL" ibaresinin yazılmasına; davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.