Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/4247 · K. 2020/1706

12. Ceza Dairesi         2017/4247 E.  ,  2020/1706 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklardan Abit'in başhekim, diğer sanık ...'in ise idari mali işler müdürü olarak görev yaptığı...Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalışan kazalı işçinin, olay günü yükseklikliği 108 cm, genişliği 61 cm ve uzunluğu 87 cm olan tıbbi atık çöp kovasını kabin yüksekliği 245 cm, genişliği 90 cm ve uzunluğu 128 cm olan tıbbi atık asansörü ile birlikte götürmek istediği, kabin kapısı olmayan asansörün hareket ettiği sırada çöp kovasının kat boşluklarındaki duvara sürterek yön değiştirmesiyle göğsüne yaslanan çöp kovasının asansörün de dar olması sebebiyle kendisini sıkıştırması sonucu hayatını kaybettiği, sanıkların ise insan ve yük asansörü olarak kullanılan asansörün kabin kapısının bulunmaması, kabin içine yük konulduğunda insan taşıması için yeterli alan kalmayan asansörde yük taşınırken kabin içine insan binmemesi için gerekli düzenlemelerin yapılmaması, kabin içindeki stop, alarm gibi acil durumlarda kullanılacak düğmelerin çalışır vaziyette olmaması, asansörün ilgili yönetmelik ve standartlara uygun hale getirilmemesi sebebiyle asli kusurlu olduklarının kabul edildiği olayda; (I)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1973 yılından beri hizmet veren...Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı olan sanığın, aynı zamanda başhekim olarak da görev yaptığı, söz konusu hastanenin kazanın gerçekleştiği 2013 yılında toplam doğum sayısının 23.069, ameliyat sayısının 12.545, polikliniğe müracaat eden hasta sayısının 265.545, acil servise müracaat eden hasta sayısının 73.516, yatan hasta sayısının 38.929 olduğunun bu haliyle hasta yoğunluğu tıbbi işlemler ile ilgilenen sanığın hastanedeki mevcut iş yükü, yaklaşık 45 gün öncesinde bu göreve atandığı, söz konusu hastanenin idari ve mali işlerini yürütmekle sorumlu müdürü olarak görev yapan diğer sanık ...'in varlığı ve bu sanık tarafından sanık ...'e iletilmiş bir eksiklikte bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığa asansör kabininin kapısının olmaması sebebiyle kusur atfedilemeyeceği; dolayısıyla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; (II)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurlu olmadığına ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "sanık ...'in kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanıklara verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.