Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/43386 · K. 2017/27809

22. Hukuk Dairesi         2017/43386 E.  ,  2017/27809 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 05.09.2005-25.10.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak davalı tarafça feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalısma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının davalı işyerinde hırsızlık yaparken suçüstü yakalandığını, bu yüzden işten ayrıldığını, davacının iş sözleşmesini bizzat kendisinin feshettiğini, iş sözleşmesini feshederken haklı bir sebebinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı def'ine göre fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının hesaplanması sırasında, ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilirken 01.07.2008 tarihi ve sonrası için hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı 30.06.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile aynı tarihte ıslah harcını da ödenmek suretiyle taleplerini arttırmıştır. Bu durumda ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilirken 30.06.2009 tarihinin esas alınması ve dava dilekçesi ile talep edilen miktarların da ıslah tarihine göre zamanaşımına uğramayan kısma eklenmesi gerekirken hesaplama sırasında bu hususlara dikkat edilmemiş olması hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.