Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/444 · K. 2017/4902

22. Hukuk Dairesi         2017/444 E.  ,  2017/4902 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi tarafından 10.11.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin sıcak kısım şefi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile ücret ve fazla mesai ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut olayda, hükme esas bilirkişi raporunda davacının kış aylarında haftanın altı günü 08.00-20.00 saatleri arasında birbuçuk saat ara dinlenmesi ile haftalık onsekiz saat , yaz aylarında ise haftanın altı günü 08.00-22.00 saatleri arasında iki saat ara dinlenmesi ile haftalık yirmiyedi saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı işçi, 29.11.2012 tarihli ihtarnamesi ile, çalışma süresi boyunca haftanın altı günü günde birbuçuk saat fazla çalıştığını, bu çalışma şekline göre hesaplanacak fazla çalışma ücret alacağının ödenmesini davalı işverenden talep etmiştir. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın teftiş raporunda, mutfakta sıcak bölümünde çalışan işçilerin haziran, temmuz, ağustos, eylül ve ekim aylarında çalıştıkları her fiili gün için günde ortalama birbuçuk saat fazla çalışma yaptıkları kabul edilmiştir. Dinlenen her iki davacı tanığının da işverene karşı dava açtığı anlaşılmakta olup, salt husumetli tanık anlatımlarına itibarla fazla çalışma ücreti alacağında sonuca gidilmesi mümkün değildir.Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nın teftiş raporu, davacı tarafından düzenlenen 29.11.2012 tarihli ihtarname, davalı tarafın tanık beyanları ve işin niteliği dikkate alındığında davacının davalı işyerinde Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim aylarında çalıştığı her fiili gün için günde birbuçuk saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Bu hususun hesaplamada dikkate alınmaması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alının temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.