Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/44937 · K. 2018/194

22. Hukuk Dairesi         2017/44937 E.  ,  2018/194 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarına hükmedilmesin! talep ve dava etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, dava dilekçesinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğini, davadan geç haberdar olduklarım ve savunma haklarının kısıtlandığını, davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, işe devam etmeyen davacı hakkında devamsızlığı nedeniyle tutanaklar tutularak iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar, bilirkişi kök ve ek raporu doğrultusunda, davalı İşverenin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/14941 esas 2017/229 karar sayılı ilamı ile davalı tarafın cevap dilekçesinde ileri sürdüğü savunmalarının ve sunduğu delillerin, davacı iddiaları ile karşılaştırılarak, iş akdinin feshi ve talep edilen alacak kalemleri hususunda buna göre hüküm kurulmasının gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. Mahkeme tarafından bozma ilamına uyma kararı verilmiş, bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda; davacının fazla çalışma yaptığını ispat için dinletmiş olduğu her iki tanığında davacı ile birlikte çalışmaması ve çalışma şartlarını doğrudan bilebilecek durumda olmamaları nedeniyle beyanlarının fazla çalışma hesaplamasına dayanak alınması hatalıdır. Mahkemenin kışın fazla çalışma yapılmadığı yönündeki kararının davacı tarafça temyiz edilmemesi nedeniyle, davalının usulü kazanılmış hakları gözetilmek suretiyle, davalı tanıklarının ifadelerine göre; davacının yaz aylarında haftanın 6 günü, 09:00-18:00 saatleri arası, öğlen 1 saat ara dinlenme süresi ile toplam 48 saat çalışarak haftalık 3 saat fazla çalışma yaptığı tespiti ile hesaplama yapılması gerekmekte iken, davacı tanıklarının anlatımlarına göre haftalık 15 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde İlgiliye iadesine, 16/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.