Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/4556 · K. 2017/7380

9. Hukuk Dairesi         2017/4556 E.  ,  2017/7380 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 12.07.2009-25.01.2013 tarihleri arasında soğuk bölümünde aşçı olarak çalıştığını, en son 1.463,00 TL ücret aldığını, davacının fazla mesai ücretlerinin davalı işverenlik tarafından ödenmediğini, ücret artışlarının ücret belgelerine fazla mesai olarak yansıtıldığını, davacı tarafından iş akdinin haklı nedenle fesih edildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının belirsiz alacak davası açmasının mümkün olmadığını, davanın usulden reddi gerektiğini, işyerinde asıl çalışma şeklinin vardiyalı ve fazla mesaisiz çalışma olduğunu, yoğun sezonda fazla mesai yapıldığı takdirde karşılığının ödendiğini, ödemelerin ücret belgelerinde bulunduğunu, davacının ücret belgelerinde ihtirazı kaydının olmadığını ve imzalı olduğunu, akdin haklı nedenle fesih edilemeyeceğini, davalının çalıştığı sektörde belirli dönemler dışında fazla çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişip çelişmediği noktasında toplanmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının; a)Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini, b)Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini, c)Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri, ç)Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini, d)Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını, e)Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi, içermesi gerekmektedir. Aynı yasanın 298 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olmaması, çelişki yaratır ve gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu anlamına gelir. Belirtmek gerekir ki, hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrasının) çelişmesi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince başlı başına bir bozma nedenidir. Somut uyuşmazlıkta, Yerel Mahkemece tefhim edilen kısa kararda 5.279,95 TL brüt kıdem tazminatı ile 4.196,56 TL brüt fazla mesai ücretine karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 8.485,49 TL brüt kıdem tazminatı ile 3.365,71 TL brüt fazla mesai ücretine hükmedildiği, bu durumda tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun (hüküm fıkrası) çelişkili olduğu anlaşılmakla, kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.