Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2017/4607 · K. 2018/1652

8. Hukuk Dairesi         2017/4607 E.  ,  2018/1652 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İcra Takibine İtirazın Kaldırılması Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. KARAR Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 157.967,34 TL asıl alacak ve 9.962,24 TL işlemiş faiz üzerinden kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir. 1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine , 2- Davalı vekilinin bir kısım alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince ; Davacı alacaklı, 15/11/2014 ve 15/08/2014 başlangıç tarihli ve beşer yıl süreli yazılı kira sözleşmelerine dayanarak 29/07/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Mayıs, Haziran ve Temmuz ayına ait toplam 171.757,41 TL kira ve 12.660,12 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir. Takip dayanağı kira sözleşmelerinde dava dışı ... İşletmeleri A.Ş. nin kiraya veren olduğu, 11/02/2015 tanzim tarihli protokol ile her iki kira sözleşmesinden kaynaklanan kiraya verene ait hakların davacı alacaklı şirkete devredildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklıya ait banka hesap ekstrelerinin incelenmesinden 06/04/2015 tarihinde 30.000,00 TL, 24/04/2015 tarihinde 20.000,00 TL, 21/05/2015 tarihinde 50.000,00 TL, 17/06/2015 tarihinde ayrı ayrı 20.178,00 TL, 20.178,00 TL, 31.156,72 TL ve 8.487,58 TL kira ödemesi yapıldığı görülmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda protokol tarihi ile takip tarihi arasında yapılması gereken ödemelerden anılan ödemeler mahsup edildikten sonra 157.967,34 TL asıl alacak ve 9.962,24 TL işlemiş faiz alacağının bulunduğu tespit edilmiş ise de 04/09/2015 tarihinde 25.000,00 TL ve 21/09/2015 tarihinde 50.000,00 TL takip konusu borca ilişkin ödeme yapıldığı tarafların kabulündedir. 04/09/2015 ve 21/09/2015 tarihli ödemeler takipten sonra davadan önce yapılmakla itirazın kaldırılmasına konu edilemez. Bu durumda mahkemece davacı vekilinin dava dilekçesindeki; kabul beyanı dikkate alınarak 04/09/2015 ve 21/09/2015 tarihli toplam 75.000,00 TL ödeme mahsup edildikten sonra kalan kira alacağı ve ferileri yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde takipten sonra davadan önce yapılan ödemeler dikkate alınmadan 157.967,34 TL asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle,davalı vekilinin bir kısım alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.