Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2017/4976 · K. 2019/3979

11. Hukuk Dairesi         2017/4976 E.  ,  2019/3979 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/09/2017 tarih ve 2016/167-2017/127 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 21.05.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin DAVARO adlı filmin mali haklarının sahibi olduğunu, davalı şirkete ait Shopping Chanel isimli kanalda müvekkiline ait filmin 8.4.2013 tarihinde saat 00:50'de izinsiz yayınlandığını, davalının bu eyleminin FSEK 68. maddesi uyarınca müvekkilinin mali haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla emsal rayiç bedelin üç katı olan 30.000,00 TL'nin yayın tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının dava konusu eser üzerinde hak sahibi olduğunu ispat etmesi gerektiği, sunulan belgelerden bu durumun ispat edilemediğini, savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davalı kanalın Türkiye çapında uydudan yayın yapan bir kanal olduğu, filmin izlenme oranının çok yüksek olduğu, sanatçılarının Türkiye'nin en çok sevilen sanatçıları olduğu, filmin yayınlanma saatinin 00:50 oluşu da gözönüne alınarak, filmin tek bir gösterim bedelinin 10.000,00 TL olduğuna dair bilirkişi raporlarının hükme esas alınabileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.000,00 TL tazminatın 08.04.2013 yayın tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2- FSEK'na dayalı maddi tazminat istemli davada mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, yargılama giderleri davalı tarafa yüklenmiş, davalı tarafça yapılan masraflar kendi üzerinde bırakılmış ancak mahkemece bozma ilamına uyularak devam olunan yargılamada yeniden bilirkişi raporu alınmak üzere 2.250,00TL bilirkişi ücretinin gider avansı olarak 17.05.2017 tarihinde davalı tarafından yatırılmış olduğu gözden kaçırılarak (6) numaralı hüküm fıkrasında bu giderin de "davalıdan alınarak davacıya verilmesi" yönünde hüküm kurulması doğru olmamış ise de, anılan bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün 6. numaralı bendinden "ve bozma sonrası yapıldığı anlaşılan 2.250,00TL bilirkişi ücreti" ibaresinin çıkarılmasına, yine aynı bentte yer alan "4.766,70TL" ibarenin çıkarılarak yerine "2.516,7TL" ibaresinin yazılmasına, hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.