Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2017/5169 · K. 2019/1642

11. Hukuk Dairesi         2017/5169 E.  ,  2019/1642 K. "İçtihat Metni" AHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen .../04/2017 tarih ve 2015/483 E. -2017/145 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 28/09/2017 tarih ve 2017/815-2017/836 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı şirketin diğer davalı TPMK nezdinde 2014/8124 sayılı endüstriyel tasarım tescili başvurusunda bulunduğunu, başvurunun müvekkiline ait 2010/4454-..., 2010/6434-22 sayılı tasarım tescilleri ile 2011/9638,2011/6229, 2014/13578 sayılı faydalı model tescillerine ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğundan başvuruya itiraz edildiğini, itirazın ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa başvuru konusu tasarımın müvekkilinin faydalı model ve tasarımları karşısında yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşımadığını, normal kullanımı esnasında görünür olmadığını ileri sürerek ...’in 2015-T-630 sayılı kararının iptaline, davalı şirket adına tescil olunan tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPMK vekili, iptali istenen kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir. Diğer davalı şirket vekili, müvekkilinin başvurusuna konu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşıdığını, zira genel izlenim olarak farklı bulunduğunu, farklılıkların iki tasarımı birbirinden ayırt edici kıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince dosya kapsamına göre; davacının tasarım ile faydalı model belgelerinin tarihinin, davalının tasarım başvuru tarihinden daha eski olduğu, anılan belgeler davalı başvurusundan kamuya sunduğu ürünlerinin görünümünden hareketle gerçekleştirildiği, onların mevcut görünümüne, yani mevcut tasarımlara ek, onlarda bir değişiklik, onlardan bir sapma niteliği taşımadığı, zira aynılığa yakın derecede benzer olduğu, dava konusu tasarımların yeni olmadığı, öte yandan davalının başvurusuna konu ürünlerin, bileşik ürün parçaları oldukları, korunması istenilen kesit özelliklerinin son kullanıcılar tarafından normal kullanım esnasında görünebilir olmadıkları, bu hususun re'sen nazara alınmasının gerekli bulunduğu, buna karşın TPMK tarafından tescil isteminin kabul edildiği, kararın hukuka uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ...'in 2015-T-630 sayılı kararının 2014/8124-1, ..., 4, 5, 6, 7 sayılı tasarımlar için davacı itirazlarının reddi bakımından iptaline, davalı adına tescil olunan 2014/8124-1, ..., 4, 5, 6, 7 sayılı tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce, başvuru konusu tasarımların bileşik ürün parçaları oldukları ve son kullanıcılarca normal kullanım esnasında görünebilir olmadıkları, bu nedenle başvuru konusu ürünlerin tasarım olarak tescil edilmelerinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK’nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekili ve davalı şirket vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 44,40 TL temyiz ilam harcı ile 218,50 TL temyiz başvuru harcının temyiz eden davalı şirket'ten alınmasına, 27/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.