Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2017/5198 · K. 2018/10028

8. Hukuk Dairesi         2017/5198 E.  ,  2018/10028 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. KARAR Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazların 2.300,00 TL asıl alacak, 97.00 TL İşlemiş faiz üzerinden kaldırılmasına karar verilmiş karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir. 1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunana kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz İtirazlarının reddine, 2- Davacı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı alacaklı 01.02.2013 başlangıç tarihli, 1 yıl süreli, aylık 8.000 TL bedelli kira sözleşmesine dayanarak 03.12.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile toplam 20.042.12 TL'nin (2013 yılı eylül ayma ait 8.000.00 TL kira, 8.000.00 TL cezai şart,192.06 TL çevre temizlik vergisi, 800 TL yönetim gideri, 123.67 TL fatura bedeli, 2.458.10 TL damga vergisi ve 462.20 TL işlemiş faiz) tahsil isteminde bulunmuştur. Davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde damga vergisinin davalı kiracıya ait olduğuna dair açık bir hüküm bulunmamaktadır.Damga Vergisi Kanununun 3. maddesi uyarınca damga vergisinin mükellefi kağıtları imza edenlerdir. Yani sözleşmede imzası bulunanlar bu borçtan dolayı müteselsilen sorumludurlar.Borçlar Kanununun 167/2. maddesi gereğince müteselsil borçlulukta kendisine düşen paydan fazla ifada bulunan borçlunun, ödediği fazla miktarı diğer borçlulardan isteme hakkı vardır. Bu durumda borçlu, her bir borçluya ancak kendi payı oranında rücu edebilir. Dava konusu olayda, damga vergisi alacağına ilişkin davacı alacaklı sözleşme ile ödenmesi gereken 2458.10 TL damga vergisini ödediğine dair makbuzu ibraz ederek bu miktarı davalı borçludan istemiştir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı kiracıya düşen damga vergisi alacağından payına düşen miktarı davalı borçludan isteyebilir. Bu durumda mahkemece davalıya düşen miktar üzerinden İtirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, damga vergisinin tamamı üzerinden talebin reddine karar verilmesi doğru değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK. 366. ve 6100 sayılı HMK"nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.