Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/5371 · K. 2019/2005

12. Ceza Dairesi         2017/5371 E.  ,  2019/2005 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 31/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Olay günü saat 23:00 civarında suça sürüklenen çocuk ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmanın olmadığı iki yönlü asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, şerit ihlali yaparak seyreden ve arızalı olduğu için farları yanmayan suça sürüklenen çocuk ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile karşılıklı çarpışmaları sonucu olay sonrası alınan kat'i doktor raporlarına göre şikayetçi olmayan biri nitelikli olmak üzere üç kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda; mağdurların 5237 sayılı TCK’nın 89/1. maddesi kapsamında yaralanmaları halinde suça sürüklenen çocuğa atılı suçun, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca bilinçli taksirle işlenmiş olmasına rağmen takibinin şikayete bağlı bulunması ve mağdurlar ... ile ...'ın şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, sadece mağdur ...'ün nitelikli yaralanması sebebiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b maddeleri gereği mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek, TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi, 2-TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak bu suçun şikayete tabi olsun veya olmasın bütün hallerinin CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında, CMK’nın 253. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ile mağdurlar arasında uzlaştırma işlemleri gerçekleştirilmeden dava açıldığı, kovuşturma aşamasında da, aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmediği, buna göre, mahkemece CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, uzlaşma işlemleri tamamlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-Temel cezada TCK 'nın 22/3. maddesi uyarınca yapılan artırım ile belirlenen 12 ay hapis cezasından, TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın “8 ay” yerine “9 ay” olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini, 4-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "failin kastı" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.