Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/5530 · K. 2018/5344

22. Hukuk Dairesi         2017/5530 E.  ,  2018/5344 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait bağ evinde bahçıvan ve bekçi olarak 06.06.2003 tarihinden 05.07.2008 tarihine kadar çalıştığını, çalışmalarının sigortaya bildirilmediğini, müvekkilinin sigorta primlerinin yatırılmasını talep ettiğinde ise işine son verildiğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davalı ...’in davacının annesinin kiracısı olduğunu, davanın tek başına kendisine yöneltilemeyeceğini, davacının iddia ettiğini gibi bekçi veya bahçıvan olmadığını, kiracı olduğunu, davacının bakım yaptığını iddia ettiği bahçenin işletmesini ve bakımını kira karşılığı başkalarına verdiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı ...'in vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: Somut uyuşmazlıkta, dava, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlükte olduğu bir tarihte, kısmi dava olarak açılmıştır. Yargılamanın devam ettiği bir safhada sunulan, 12.02.2014 havale tarihli dilekçeyle ise, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmış olduğu belirtilmiştir. Davanın, mülga 1086 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu bir tarihte açılmış kısmi dava olduğunun sabit olması karşısında, 12.02.2014 havale tarihli dilekçede ifade edilen, esasen davanın belirsiz alacak davası türünde açılmış olduğu yönündeki beyanın bir geçerliliği yoktur. Çünkü, mülga 1086 sayılı Kanun’da belirsiz alacak davasına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. Kısmi davada talep edilen değerin ıslah yoluyla yükseltilmesi mümkündür. Ancak, kısmi davada, 6100 sayılı Kanun’un 107/2. maddesinin uygulanması imkanı yoktur. Mahkemece, gerek usul hukuku gerekse de maddi hukuk kurallarının uygulanması bakımından da dava belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırılmıştır. Bilirkişi raporunun sunulmasının ardından davacının 6100 sayılı Kanun'un 107/2. maddesine uygun olarak iddianın genişletilmesi yasağına tâbi olmaksızın dava dilekçesiyle talep edilen miktarı artırmasına imkan tanınması, sonradan artırılan miktarın davalının zamanaşımı savunmasından etkilenmediği kabul edilerek, hüküm altına alınan ücret alacağının tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi hatalıdır. Davanın kısmi dava olduğu dikkate alınarak ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilmeli ve ücret alacağının dava dilekçesi ile talep edilen kısmına dava tarihinden, ıslah dilekçesi ile arttırılan kısmına ise ıslah tarihinden faiz uygulanmasına karar verilmelidir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.