Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/5570 · K. 2017/17140

3. Ceza Dairesi         2017/5570 E.  ,  2017/17140 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık hakkında müşteki ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak müşteki ... vekilinin hükümden sonra verdiği 05.01.2015 havale tarihli dilekçesinde müştekinin şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, sanığa atılı kasten yaralama suçunun soruşturması ve kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 Sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince, şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sanıktan sorulup, sonucuna göre hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması, 2) Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulu raporunun içeriğinde sanığın “(Bipolar Affektif Bozukluk) denilen ve cezai sorumluluğunu ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede olan (manik) ve (depresif) ataklarla seyreden ve arada tam bir akli sağlık içinde bulunduğu (serbest ara dönem)’lerden oluşan akli arızaya musab olduğunun anlaşıldığı, adli dosya tetkikinde sanığın mezkûr suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak boyutta bir akli arızanın içinde olduğunu gösteren herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye rastlanmadığı cihetle suç tarihinde serbest ara dönemde bulunduğunun anlaşıldığı, bu duruma göre; sanığın 06.04.2009 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğu tam olduğunun” bildirildiği ancak söz konusu raporda TCK’nin 32/2.maddesine göre sanığın işlediği fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığının değerlendirilmediğinin anlaşılması ve sanık müdafinin temyiz dilekçesine eklediği sanığın 30.05.2007 tarihinde majör depresyon tanısı ve suisit risk nedeniyle yatarak tedavi gördüğü ve 2009 yılı mart ayında polikilinik toplantısında alt düzey bordurline kişilik bozukluğu ve diossosiyatif bozukluk tanıları konularak terapi için sosyalpsikiyatri servisine yönlendirildiğine ilişkin İstanbul Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı tarafından düzenlenen 28.11.2011 tarih ve 2011/4365 sayılı yazı ve buna ilişik yattığı döneme ilişkin epikriz ile sanığın 04.09.2006 tarihinden 21.07.2014 tarihine kadar F31 Bipolar Afektif bozukluk tanısıyla tedavi gördüğüne dair Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.07.2014 tarihli yazısının bulunması karşısında; sanık müdafinin temyiz dilekçesine ekli olan kayıtlara ilişkin tüm belge, kayıt ve raporların ilgili hastanelerden temin edildikten sonra dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek sanığın suç tarihi itibarıyla TCK’nin 32.maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azılmadığı hususunda yeniden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, 3) Kabule göre, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.