Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/5851 · K. 2017/15149

9. Hukuk Dairesi         2017/5851 E.  ,  2017/15149 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ) DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davalı işyerinde satış temsilcisi olarak çalışan müvekkilinin 2008 yılından, iş akdinin haksız olarak feshedildiği tarihe kadar, görevinin gerektirdiği tüm yükümlülükleri eksiksiz yerine getirdiği, fazla mesai yaptığı ve hafta ve genel tatillerde çalıştığı, ücretli yıllık izinlerini kullanamadığını ancak işveren tarafından bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, müvekkilinin de hak ettiği bu işçilik alacaklarını davalı işverenden noter kanalıyla talep ettiğini ancak davalı işverenin bu ihtara karşı noter ihtarnamesiyle müvekkilinin hiçbir alacak ve hakkının olmadığının belirtiğini, müvekkilinin de bunun üzerine iş akdini işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle noter kanalıyla haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla ..., hafta tatili, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının kıdem tazminatı talep hakkının ve iş akdinden doğan ve ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüyle, kıdem tazminatı talebinin kabulüne, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacak taleplerinin ise reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 6100 sayılı HMK 297. Maddesi uyarınca gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişmemesi, 298. maddesine göre ise, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna (kısa karara) aykırı olmaması gerekir. Somut uyuşmazlıkta mahkemece hükmün gerekçesinde aynen, “… fazla mesai ücretlerinin davacıya ödenmediğinin tanık beyanları ... kayıtları ve dosya kapsamından anlaşıldığı, davacının iş sözleşmesini 4857 Sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiğinin kabulünün gerektiği …” belirtilmiştir. Mahkemece bu şekilde, davacının fazla mesai ücretinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğinin gerekçede açıklanmasına rağmen, hüküm fıkrasında ise, açıklanan gerekçeye aykırı şekilde davacının fazla mesai talebi reddedilmiş ve bu suretle gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılmıştır. Gerekçe ile hüküm arasında oluşan çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, işin esası incelenmeksizin hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.