Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2017/6000 · K. 2019/2738

3. Hukuk Dairesi         2017/6000 E.  ,  2019/2738 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalının vefat eden eşi ile imzaladıkları 01.04.2010 tarihli, 1 yıl süreli kira sözleşmesi nedeniyle taşınmaza faydalı masraflar yaptırdığını, davalı tarafından tahliye davası açılarak kiralanan taşınmazdan tahliye edildiğini belirterek; şimdilik 100 TL alacağın kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, talebini 03.10.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 119.308,50 TL'ye yükseltmiştir. Birleşen davada davalı olarak; açılan davayı kabul etmediğini; taşınmaz teslim tutanağında ihtirazi kayıt sunulmadığını, eksikliklerin hemen bildirilmediğini; tahliyeden yaklaşık 2 ay sonra çekilen ihtarnamede dahi hor kullanmadan bahsedilmediğini; yokluklarında yapılan tespiti kabul etmediklerini beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı, asıl davaya ilişkin olarak; davacının faydalı masraflar yapmadığını ve sözleşmenin 12. maddesine göre de faydalı masrafları talep edemeyeceğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiş; birleşen davada ise; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kötü ve hor kullanmadan dolayı 10.000 TL, onarım ve eski hale getirme için kira kaybı bedeli olan 5.000 TL'nin, kiralananın tahliye tarihinden (28.09.2013) itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece; asıl davada; davanın kısmen kabulüne, 27.181,20 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davada; açılan davanın kısmen kabulüne, 14.179,78 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Asıl davaya yönelik tarafların temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2-)Sözleşmede aksine bir hüküm yoksa davacı kiracı akti ilişkinin devamı sırasında kiralananda yaptığı değer artırıcı masraf ve harcamalarını TBK 527 vd (BK.nun 414) maddelerinde düzenlenen vekaletsiz işgörme hükümlerine göre davalıdan talep etme hakkına sahiptir. Davalının eşi ile davacı şirket arasında 01.04.2010 tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinin bulunduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosya içerisinde bulunan Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/90 D.iş sayılı dosyası ile, davacı tarafından yapılan iyileştirmelerin tespit edildiği ve buna ilişkin olarak inşaat mühendisi bilirkişi tarafından rapor tanzim edildiği ancak raporun davalı kiraya verene tebliğ edilmediği görülmüştür. Mahkemece; bina dış cephesine yapılan mantolama imalat bedeli, sonradan ilave yapılan alçıpan asma tavan bedeli ve elektrik tesisatı imalatı bedelinin faydalı masraf olarak kabul edilip davacı lehine hüküm kurulduğu görülmüştür. Taraflar arasında akdedilen söz konusu kira sözleşmesinin 12. maddesinde; "kiracının kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masrafları kendisine ait olacak ve mukavele müddeti bittiğinde yapılan her türlü masraf için tazminat istemeye hakkı olmamak ve bu gayrimenkul inşaatın tamamı mal sahibinin olacaktır." Aynı kira sözleşmesinin 6. maddesinde; "kiracı kiraladığı şeyi ne halde buldu ise mal sahibine o halde ve adete göre teslim etmeye mecburdur. ..." 7. maddesinde ise " ..kiracının kiraladığı şeyi iyi halde almış olması asıldır. " şeklinde kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradesi ile kararlaştırılan bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. Yukarıda açıklanan maddelerin birlikte değerlendirilmesinde; kira sözleşmesinin 1 yıl süreli oluşu ve kira sözleşmesi ile kiracının kiraladığı şeyi iyi halde kiraladığı, kiraladığı şeyi ne halde bulduysa mal sahibine o halde teslime mecbur olduğu ve kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masraflarının kiracıya ait olacağı, sözleşme süresi bittiğinde yapılan her türlü masraf için tazminat istemeye hakkı olmayacağının kararlaştırıldığı nazara alındığında davacının faydalı masrafları isteme hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda; davacı tarafça yapılan imalatların sözleşme hükümleri uyarınca istenemeyeceği nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. Birleşen davaya yönelik tarafların temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle asıl davaya yönelik olarak davacının tüm, davalının sair itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, birleşen davaya yönelik tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu asıl davada davacı yönünden açık olmak üzere, 28.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.