Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2017/606 · K. 2017/1533

15. Hukuk Dairesi         2017/606 E.  ,  2017/1533 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, araç bakım onarımından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir, davacı araç sahibi belediye tüzel kişiliği tarafından açılan davaya bakan asliye hukuk mahkemesince; davanın tüketici işleminden kaynaklandığı kabul edilerek tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı belediyenin demirbaşında kayıtlı.... plaka sayılı, . .. marka otobüsün, 15.01.2013-15.01.2015 tarihleri arasında, satış sonrası hizmetleri için, davalının garantisi altında iken, 23.03.2014 tarihinde ... yakınlarında yaptığı arızanın tamir bedelinin garanti sözleşmesi uyarınca davalıdan istendiği davada, yerel mahkemece davacı belediyenin tüketici konumunda olduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmiştir. Somut olayda davacı belediyenin bu tanıma uyan tüketici olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Davanın açıldığı 18.04.2014 tarihinde yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken 6502 sayılı Kanun'la mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işleminden kaynaklandığını kabule olanak yoktur. Garanti sözleşmesinden kaynaklanan ve tüketici işlemi niteliği taşımayan,tüketici sıfatı bulunmayan taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece,işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.