Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2017/61 · K. 2017/754

10. Ceza Dairesi         2017/61 E.  ,  2017/754 K. "İçtihat Metni" Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma Hüküm : Mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : Sanığın Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12.02.2015 tarihli 2014/372 esas ve 2015/36 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.09.2015 tarihli 2015/3671 esas ve 2015/32298 sayılı kararı ile diğer sanık Yılmaz'ın sonradan döndüğü ve kolluk ifadesiyle de çelişen "çuvalda esrar olduğunu eşim ... da biliyordu" şeklindeki Cumhuriyet savcısı tarafından alınan soyut beyanı dışında, sanığın atılı suçu işlediğine ve eşi olan Yılmaz'ın suçuna iştirak ettiğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulduğu, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nce 08.03.2016 tarihli 2015/386 esas ve 2016/94 sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07.12.2016 tarihli 2016/885 esas 2016/1127 sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunması, direnme sonrası mahkemenin gerekçesini genişletmesi ve Mahkemenin genişletilen gerekçesi ve mevcut delillerin suçun sübutu bakımından yerinde olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Diğer sanık... soyut beyanı dışında aleyhinde delil bulunmadığı aşamada, mahkemede alınan savunmasında "ertesi gün ben çuvalı teslim etmek için ...'a götürdüm. ... evde yoktu. sonra dönüp tekrar eve geldim. Ben sabah 8-9 gibi ...'a gitmiştim. ... akşama doğru bizim eve geldi. Çuvaldan bir paket aldı ve gitti. Esrarmıdır nedir bilemiyorum. O paketi alıp gitti. Çuvalı akşam alacağım dedi. Aldığı paketi ne yapacağını sormadım. ...'ın aldığı paket poşet gibi birşeydi. Poşetin içinde nane gibi ot gibi bir şeyler vardı." şeklindeki ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında yer alan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.