Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2017/622 · K. 2018/10092

1. Hukuk Dairesi         2017/622 E.  ,  2018/10092 K. "İçtihat Metni" ..... Taraflar arasında görülen davada; Davacı, maliki olduğu 2632 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinde adının “... ....” olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek nüfus kayıtlarına uygun şekilde “....” olarak düzeltilmesini istemiştir. Davalı vekili aşamalardaki beyanında, iddianın kanıtlanması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, 24/02/2016 tarihli ek karar ile davalının temyizinin süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir. Karar ve süresi içerisinde ek karar davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR- Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş; ancak, temyiz isteğinin süresinde olmadığı gerekçesiyle 24.02.2016 tarihli ek karar ile; "davalı idare vekilinin temyiz isteğinin reddine" karar verilmiş olup anılan ek karar da davalı tarafça temyiz edilmiştir. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davalı ... Müdürlüğünün hazine vekili tarafından temsil edildiği halde mahkemece, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın münhasıran vekile yapılacağı kuralı göz ardı edilerek, kararın davalı asile tebliğ edilip, temyiz edilmediği gerekçesiyle usulsüz şekilde kesinleştirildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davalının temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın dayanağı olan gerekçeli karar tebliğinin Tebligat Kanunu 11. maddesine uygun şekilde davalı vekiline yapılmadığı, davalının temyiz itirazının süresinde olduğu anlaşıldığından 24.02.2016 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA. İşin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.