Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/6630 · K. 2020/5494

12. Ceza Dairesi         2017/6630 E.  ,  2020/5494 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 24. maddesi delaletiyle 70, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2-4, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanığın tekerüre esas alınan...25. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan kararında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması karşısında, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında, koşulları oluştuğu halde, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma sebebi sayılmamıştır. Olay günü Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile sanığın evinde yapılan aramada 4 adet sarı altın renginde ön yüzünde Osmanlı tuğrası arka yüzünde arapça yazılar bulunduğu değerlendirilen sarı renkli sikke, 1 adet çift taraflı kulplu metal obje, 1 adet rengi kahverengi her iki tarafında çizikler bulunan obje ile 1 adet ucu sivri obje olmak üzere toplam 7 adet eserin ele geçirildiği,...2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarih 2014/186 D. İş sayılı kararı ile el koyma işleminin onaylanmasına karar verildiği, sanığın aşamalardaki savunmasında bu eserleri alacağına karşılık olmak üzere başkasından aldığını, tarihi eser olduğunu bilmediğini beyan ettiği, 11.12.2004 tarihli araştırma görevlisi arkeolog bağımsız bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; 1 adet bakır sikkenin (Osmanlı Mangırı) 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde olduğu, diğer 4 adet Osmanlı sikkesi ve 2 adet objenin sahte olup 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadığının belirtildiği, her ne kadar Cumhuriyet savcısı tarafından verilen yazılı arama emrinde CMK’nın 119/2. maddesinde belirtilen emrin geçerli olacağı zaman süresi ve aramanın hangi fiil nedeniyle yapılacağı yer almamış ise de, sanığın aşamalardaki birbiriyle uyumlu çelişki içermeyen tüm beyanlarında suça konu eserlerin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği ve gerek savcılıkta alına beyanında gerekse mahkemedeki savunmasında davaya konu eserleri kendisinin teslim ettiğini belirttiği, böylelikle Ceza Genel Kurulunun yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere dosyada, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması hâlinde, mevcut delillere göre sanığın cezalandırılmasına olanak bulunduğu, bir diğer ifadeyle dosyada mevcut olan diğer deliller de açıklanıp tartışılarak sanığa yüklenen suçun sübut bulduğu sonucuna varılması ve sanığın mevcut delil durumuna göre de yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın korunması gerekli kültür varlıklarını izinsiz olarak bulundurduğu ve eyleminin sabit olduğu, sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin aramanın usulsüz olduğuna, sanığın suç işleme kastının olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Korunması gerekli taşınır kültür varlığı ile sahte sikke ve objelerin 2863 sayılı Kanun’un 75. maddesi gereğince müzeye teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasındaki 7. ve 8. bentlerin çıkartılarak yerine “2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca dava konusu korunması gerekli Osmanlı Mangırı ile sahte sikkeler ve objelerin Müze Müdürlüğüne teslimine” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.