Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2017/6957 · K. 2019/3420

15. Ceza Dairesi         2017/6957 E.  ,  2019/3420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetmek HÜKÜM : 1-Sanık hakkında, TCK'nın 155/2, 43/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2-Sanık hakkında, TCK'nın 135/1 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetmek suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, katılan şirkette 20/07/2006-27/07/2009 tarihleri arasında elektronik teknisyeni olarak görev yaptığı, çalıştığı süre içerisinde yaptığı işin gereği kullanılması için şirket tarafından kendisine teslim edilen şifre çözücüyü işten ayrılırken iade etmesi gerekirken etmediği, yine şirket tarafından işyerinden ayrılmadan bir ay öncesinde Mersin Liman Müdürlüğüne gönderilmek üzere teslim aldığı benzer diğer bir şifre çözücüyü de kargo yolu ile göndermiş gibi göstererek uhdesinde alıkoyduğu, ayrıca işten ayrılırken katılan şirketin ticari sır niteliği taşıyan kişisel verilerini flaş belleğe kopyalayıp şahsi bilgisayarına aktardığı, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetmek suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, 1-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde; Sanık savunması, katılan vekili beyanı, tanık anlatımları ve dosya kapsamından; sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 2-Sanık hakkında kişisel verileri hukuka aykırı olarak kaydetme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde; Sanığın katılan şirkette elektronik işçisi olarak çalıştığı, ancak suç tarihinde problemli olarak işten ayrıldığı, ayrılmadan önce katılan firmanın bilgisayarında bulunan şirket ile alakalı gizli bilgileri hard diskine kopyalayarak iş yerinden ayrıldığının iddia ve kabul edildiği olayda; Katılanın iddiaları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanık tarafından katılan firmanın bilgisayarından, kendi hard diskine kaydettiği bilgilerin TCK 135/1. madde kapsamında düzenlenen "Kişisel veri" niteliğinde olmadığı, bu bilgilerin aynı yasanın 239/1. madde kapsamında düzenlenmiş olan "Ticari sır" niteliğinde olduğu, bu suçun oluşması için de ticari sır niteliğindeki bilgi veya belgelerin yetkisiz kişilere verilmesi veya ifşa edilmesi ile oluşacağı, olaya konu ticari sır niteliğinde ki bilgilerin veya belgelerin, sanık tarafından yetkisiz kişilere verildiği veya ifşa edildiğine yönelik bir iddianın bulunmadığı gibi, bu konuda teşebbüs aşamasına gelmiş her hangi bir girişime ilişkin delilin olmadığı, bu nedenle sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.