Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/7110 · K. 2018/9027

9. Hukuk Dairesi         2017/7110 E.  ,  2018/9027 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, önce temizlik işçisi olarak, son 10 yıl teknisyen olarak çalıştığını, müvekkilinin sözleşmesinin cezaevine girmesi nedeniyle feshedildiğini, müvekkilinin davalı işverenlik nezdinde kesintisiz çalıştığı halde hizmet dökümünde işe giriş ve çıkışların yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, müvekkili Rektörlük'ten temizlik hizmet ihalesi alan firmalarda ve daha sonra teknik bakım, onarım ve destek ihalesi alan firmaların işçisi olarak çalıştığını, davacının müvekkili Rektörlük ile hiç bir bağının bulunmadığını, davacının davalıdan ihale ile iş alan şirketlerde çalıştığını, müvekkilinden alacağı olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci: Mahkemece, toplanan kanıtlara göre davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının iş akdi İş Kanun'un 25/4 maddesi uyarınca işlediği iddia olunan bir suç nedeniyle ihbar öneli aşacak süre ile tutuklanmasına istinaden 21.07.2014 tarihinde feshedilmiştir.Bilirkişi bu tarihi kıdem tazminatına esas sürenin hesabında dikkate almış ve çalışmanın 21.07.2014 tarihine kadar devam ettiğini kabul etmiştir. Oysa ki davacı işçinin cezaevine girdiği tarih 21.05.2014'tür ve davacının bu tarihten sonra çalışması yoktur. Açıklanan nedenle davacının iş akdinin fesih tarihi 21/07/2014 ise de kıdeme esas hizmet süresi belirlenirken 21.05.2014 tarihinden iş akdinin feshedildiği 21/07/2014 tarihine kadar tutuklukda geçen süre fiili çalışma olmadığından dışlanmalıdır. Tutuklulukda geçen sürenin kıdemden sayılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.