Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/7143 · K. 2020/5235

11. Ceza Dairesi         2017/7143 E.  ,  2020/5235 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Beraat I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince; Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13/09/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde; 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan hakkında kamu davası açılan sanıklardan ...’ün savunmasında, ortak olarak görev yaptığını, herhangi bir fatura alımı ya da düzenlemesi olmadığını beyan etmesi ve sanık ...'nın da hamallık yaparak geçimini sağladığını, kendisine iş bulacağını söyleyen ... isimli kişinin notere götürerek imza attırdığını, şirketten haberdar olmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 1- Vergi suçu raporu ve eklerinde sanıkların sahte fatura düzenleme eylemlerinin ne şekilde gerçekleştiğine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmaması nedeniyle, ilgili vergi dairesinden sanıkların şirketiyle alakalı tüm bilgi ve belgelerinin dosyaya getirtilmesi, 2- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri teinin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, 3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise; aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, bb) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.