Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2017/7193 · K. 2018/7762

3. Ceza Dairesi         2017/7193 E.  ,  2018/7762 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin, verilen adli para cezalarının kesin nitelikte olduğundan bahisle 22.01.2015 tarihli ek kararla reddedildiği, tebliğe rağmen sanığın ek kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, söz konusu hükümlere yönelik sanığın temyiz istemi inceleme dışı tutulmuştur. 1) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2) Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 3) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ile katılan ve vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, katılana eliyle vurduğunu kabul etmekle birlikte, bıçakla elinden yaralamadığını savunduğu, olay sonrasında kolluk tarafından saat 23:00'da tutulan tutanak içeriğinde, katılan ...'in, sanık ...'le kavgası sırasında fırında bulunan bıçakla ...'i yaraladığını söylediği ancak; bu olay sırasında ...'in de kendisine bıçakla saldırdığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı, yine aşamalarda alınan beyanlarında elindeki kesinin ne şekilde oluştuğuna dair çelişkili anlatımlarının olduğu, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü ...'in, bıçakla ...'i yaralaması sonrası bıçağın elinden alınmaya çalışıldığını sırada elinin kesildiği, ...'in kasıtlı olarak bıçakla katılan ...'in elini kestiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, ancak kavga sırasında sanık ...'in de katılan ...'e eliyle vurduğunun kendi ikrarı ve tanık anlatımı ile sabit olduğu da dikkate alınarak, sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri yerine, eylemine uyan TCK'nin 86/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan ve vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.