Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/7312 · K. 2019/3536

12. Ceza Dairesi         2017/7312 E.  ,  2019/3536 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/1, 53/6. maddeleri gereğihce mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, suçun kasten işlenmiş gibi değerlendirildiğine, TCK’nın 62 ve 50/4. maddelerinin uygulanmama gerekçelerinin kişisel olduğuna, hukuki yargılamanının bu şekilde yapılamayacağına, raporlar arasında çelişki bulunduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak; Dosya içeriğine göre 112 Acil İstasyonunda Acil Tıp Teknisyeni olarak görev yapmakta olan sanığın yanında diğer acil tıp teknikerleri de varken sevk ve idaresindeki resmi ambulans aracıyla çağrılmaları üzerine Kürtün Devlet Hastanesine giderlerken kahvaltılık poğaça almak için meskun mahalde gündüz vakti açık havada çift çizgi ile bölünmüş yolda tehlike yaratacak şekilde ters istikamette geri manevra yaparak aracın geri manevra istikametinde bulunan yayaya çarparak üzerinden geçmesi sonucu mağdurun ölmesi ile sonuçlanan olayda, mahkemece her ne kadar “...tanık beyanları nazara alındığında ayrıca dosyada mevcut olayı net ve kesin olarak gösteren kamera kayıtları incelendiğinde sanığın arabasını oldukça hızlı şekilde geri geri sürdüğü olay anında dikkatsiz şekilde ve arka tarafını kontrol etmeyerek arabasını sürdüğü yanında iki adet görevli olmasına rağmen onlardan da herhangi bir yardım istemeyerek geri geri yanaştığı, ayrıca geri giderken yaptığı hızın kamera kaydında da belli olduğu ve kontrolsüz ve hızlı bir şekilde geri geri gittiği yine her ne kadar bazı müştekilerin iddiası ile olay sırasında sanığın kulağında kulaklık olup müzik dinlediği iddia edilse de bu durumun tanık beyanları ile doğrulanmadığı görülmüş olup bir diğer yandan dosya toplanan tüm deliller çerçevesinde adli tıp kurumuna gönderilmiş olup adli tıp kurumu sanık sürücüyü tam kusurlu, müteveffayı ise kusursuz olarak rapor sunmuş olup sanığın olay sırasındaki dikkatsiz davranışları, olayın oluşumundaki yoğun ihmal ve taksiri her ne kadar bilinçli taksir seviyesine ulaşmadığı değerlendirilse de...” gerekçeleriyle sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmamışsa da sanığın çift çizgi ile bölünmüş yolda ters istikamette geri geri gelerek, ambulansın geçişinden sonra karşıdan karşıya geçişini tamamlamak üzere olan mağdura çarptığı olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 3-TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir" açık hükmü karşısında, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, sürücü belgesine el konulmasına karar verilmesi, 4-Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (TCK’nın 63.) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.