Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/7583 · K. 2017/9538

22. Hukuk Dairesi         2017/7583 E.  ,  2017/9538 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı şirketler bünyesinde tır şoförü olarak çalışırken sözleşmesinin ihbar öneline uyulmadan, haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, bayram ve genel tatil alacakları ve noter masrafının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalılar vekili, davacının işyerinde başka bir çalışan ile sözlü tartışma yaşadığını, akabinde de fiziki müdahalede bulunduğunu, bu durumu da savunmasında kabul ettiğini, bu nedenle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının alacağının kalmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, feshin haklı nedene dayandığından davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine, diğer talep ettiği alacaklarının da kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Davalılar bünyesinde tır şoförü olarak çalışmış olan davacı, haftanın 7 günü 18-20 saat çalıştırıldığını, fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediğini iddia etmiş, davalılar vekili ise, fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini ve iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin normal ücret içerisinde olduğuna ilişkin düzenleme olduğunu belirterek davacının talebinin reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, tanık beyanlarına göre, davacının çalışma sisteminin 08.00-23.00 /24.00 saatleri arasında olduğu, şoför olarak çalışan kişilerin çalışma şartları bakımından zaman zaman yasal araç sürme sınırlarını aşmak durumunda kaldıkları, yüklerin yüklenip boşaltılması esnasındaki sürelerin de çalışma süresi kapsamında bulunması sebebiyle Karayolları Trafik Yönetmeliği'ndeki günlük 9 saatten fazla araç sürülemeyeceğine ilişkin düzenlenmenin benimsenmediği belirtilmiş, yönetmelikten ziyade tanık beyanlarına göre günlük 3 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek, iş sözleşmesindeki fazla mesai ücretlerinin normal ücret içerisinde olduğuna ilişkin düzenleme de dikkate alınarak, yıllık 270 saati aşan sürelerin hesaplanmasına karar verilmiştir. Davacının çalışma süresi boyunca çalıştığı günler itibariyle hangi günler yükleme yaptığı, hangi günler hangi illere sefere çıktığı, bu seferlerin ne kadar sürdüğü, seferden tekrar ne zaman döndüğü tanık beyanlarından ve dosya kapsamındaki mevcut delillerden net olarak anlaşılamamaktadır. Denetime elverişli olmayan ve dosya kapsamına uymayan bilirkişi raporuna göre, günlük 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü dosya kapsamına uygun değildir. Yapılacak iş, davacının yükleme yaptığı günleri net olarak belirleyip, ayrıca hangi tarihte hangi İl'e sefer yaptığına ilişkin çalışma sisteminin belirlenip, seferde olunan süre için Karayolları Trafik Kanunu, yükleme yapılan saatlerde de tanık beyanları dikkate alınarak davacının çalışma süresinin belirlenmesi gerektiğidir. Eksik inceleme ve değerlendirmeyle günlük 3 saat fazla mesai yapıldığının kabulü bozma nedenidir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.