Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/7655 · K. 2017/10636

22. Hukuk Dairesi         2017/7655 E.  ,  2017/10636 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki döneme ilişkin günlük çalışma sürelerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır. Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir. Somut olayda davacının 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki dönemi günlük çalışması 05:00-14:00 saatleri arası dokuz saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken yarım saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir. 3-Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacı şahit beyanlarına dayanılarak, davacının resmi bayramların tamamında, dini bayramlardan Ramazan Bayramında bir gün, Kurban Bayramında ise iki gün çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan 2014/9967-9971-9972-9970 esas numaralı emsal dosyalarda benzer işi yapan işçilerin dini bayramlarda çalışmayıp resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının davacının resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanması dosya kapsamına, emsal dosyalara daha uygun düşecektir. Bu tespite göre davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.