Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/7828 · K. 2018/11483

9. Hukuk Dairesi         2017/7828 E.  ,  2018/11483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle ; müvekkilinin davalı şirkete ait otelde 11/04/2007 tarihinden 2012 yılı Eylül ayına kadar aralıksız önce yiyecek içecek müdür yardımcısı sonra yiyecek içecek bölüm sorumlusu olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücret alacağı,ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece özetle; ... kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; dosyada mevcut 07/09/2012 tarihli iş akdi fesih yazısına göre 4857 sayılı yasanın 17. maddesine göre iş akdinin tek taraflı feshedildiği kabul edildiğinden davacının iş akdini haksız olarak feshettiği anlaşıldığından, kıdem tazminatı talebinin reddine,6098 sayılı Borçlar Kanunu gereği davalı işveren tarafından fesihle birlikte tazminatların bankaya ödenmesi ve fesihten itibaren 1 ay geçtikten sonrasına ait ibraname alınması zorunluluğu bulunduğundan bu şartları taşımayan davalı tarafça sunulan ibraname geçerli kabul edilmeyerek,sadece yazılı miktarlar bakımından makbuz olarak kabul edildiği,davacı önce yiyecek içecek müdür yardımcısı daha sonra da yiyecek içecek müdürü olarak çalıştığı,dinlenen tanık beyanlarından davacının mesai saatlerinin işletme müdürünün denetlediği,Yargıtay 7. HD' nin 2014/7060 E - 2014/15414 K sayılı kararı ile aşçı başının mesaisinin kendisinin belirlediği Yargıtayca da kabul edilmediği,benzer konumda çalışan yiyecek içecek müdürü için de aynı durum kabul edilerek fazla mesai ücretinin 1/3 oranında hakkaniyet indirimi ile kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekili aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Somut uyuşmazlıkta fazla mesai ücretinin hesabı uyuşmazlık konusudur. Dosya içinde davacının kullandığı serbest zamana dair izin kullandığına dair belgeler sunulmaktadır. Yasa gereği, iş veren fazla mesailerin karşılığını ücret olarak verebileceği gibi serbest zaman da kullandırabilir. Bu durumda serbest zaman ya da alacak izni gibi kavramlarla fazla mesai karşılığı olarak kullandırılan sürelerin de fazla mesai hesabında dikkate alınmalı ve yapılan fazla mesainin %50 zamlı olarak kullandırılacak izinlerde mahsup edilerek sonuca varılmalıdır. Ayrıca davacının kendi imzasını düzenleyen puantaj sunulmuştur. Belgenin incelemesinde, davacının yaptığı fazla mesai karşılığı “0” olarak gözükmektedir. Davacının imzası ile tutulan bu tutanak davacıyı bağlar ve bu aylar yönünden fazla mesai tahakkuku mümkün değildir. Bu nedenle bilirkişinin bu ayları dışlamadan yaptığı hesaplama hatalı olup hükme esas alınması isabetsizdir. Dosyanın incelenmesinde iş yerinde 2012 yılında birden çok yapılmış Bölge Çalışma Müdürlüğü teftişleri olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ilgili raporlar getirtilip tüm delillerle birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. 3-Dosyaya sunulan bordrolarda ve ibranamelerde yapılan ödemelerin ne amaçla yapıldığı anlaşılamamıştır gerekçesiyle hiç dikkate alınmaması, davalının mükerrer ödeme yapmasına sebebiyet verilmiştir. Yapılacak iş, taraflardan bu ödemelerin ne için yapıldığı açıklattırılmak ve ilgili alacaklardan mahsubu ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.