Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2017/807 · K. 2020/2172

23. Hukuk Dairesi         2017/807 E.  ,  2020/2172 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili; müvekkilinin uluslararası nakliye ve gümrükleme sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalı şirket ile nakliye konusunda 4 adet tır için anlaşma yapıldığını, ancak kiralanan tırların davalı şirket tarafından taşınacak malların sevkiyat için uygun olmadığının belirtilmediğini, bu nedenle kiralanan tırların gümrük kapısında günlerce bekletildiğini, davalı şirket ile müvekkili olan şirket mutabakat sağlamadan davalı şirketin takip başlattığını, TK'nun 35. maddesine göre usulsüz olarak tebligat yapıldığını, usulsüz tebligat nedeniyle dava açıldığını, davanın reddolunarak temyiz aşamasında olduğunu, davalı tarafından hacze gelindiğini, iş yerindeki faaliyetlerin durmaması için banka havalesi ile dosya borcunun ödendiğini ve haczin engellendiğini, müvekkili olan şirket ile davalı şirket arasında alacak konusunda ihtilaf olduğunu, davalı şirkete 4 adet geciken aracın reklamasyon faturasının borçtan düşülmeden takip yapıldığını, bu nedenle 18.303,00 TL davalı şirkete fazla para ödendiğini beyan ederek ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; açılan davanın yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; davacının basiretli ve öngörülü tacir gibi davranma kanuni yükümlülüğünü yerine getirmediği ve buna göre de ileri sürdüğü gecikmenin de bu hususlardan kaynaklandığını belirtmesine nazaran artık açıklanan kanuni yükümlülüğe uyulmamasının sonuçlarına davacının kendisinin katlanması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine ve davacının davalı vekilinin talebi doğrultusunda haksız açılan dava nedeniyle 18.303 TL dava değerinin % 20'si olan 3.660,60 TL tazminata mahkum edilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, tacirler arası hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın istirdadına ilişkindir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Davacı ile davalı arasında sürücüsüyle birlikte tır kiralama konusunda hizmet sözleşmesi yapıldığı, davacıya kiralanan tırlarla yapılan nakliye sırasında taşınan eşyanın 10 gün civarında gecikmeli olarak teslim edildiği dosyada sabittir. Ancak davacı tarafından gecikmenin sebebi tam olarak ispat edilememiştir. Bu gecikme sebebiyle davacının dava dışı şirkete gecikme cezası ödediğine dair de dosyada herhangi bir delile rastlanmamıştır. Mahkemece davanın red gerekçesi farklı ise de açıklanan gerekçe ile reddi gerekmekte olup davacının esasa ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Dava alacağın istirdadına ilişkindir. İİK'nın 72. maddesi menfi tespit ve istridat davalarının düzenlemiş olup alacaklının veya borçlunun aleyhine hangi durumda kötüniyet tazminatı verileceği hususu belirlenmiştir. Herkes ödenen bir paranın İİK'nın 72/7. maddesi uyarınca talep edebilir, fakat davanın reddedilmesi halinde kötüniyet tazminatı ödeneceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Mahkemece kanuni dayanağı olmayan kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, talep halinde temyiz peşin harcın davacıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.