Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/8406 · K. 2017/6506

11. Ceza Dairesi         2017/8406 E.  ,  2017/6506 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 1-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2005/127650 hazırlık sayılı soruşturma dosyası kapsamında ..... Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünce yakalanan ..... ve arkadaşlarının sahte fatura ticareti yaptığının tespit edildiği, bu kişilerin ev- iş yeri ve araçlarında yapılan aramada çok sayıda fatura, çek, senet, kaşenin ele geçirildiği, 31/05/2007 tarihli ve VDNR-2007-913/21 sayılı vergi tekniği raporu ile vergi suçu raporu düzenlenilerek haklarında resmi belgede sahtecilik, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, vergi usul kanununa muhalefet suçlarından Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinde ayrı bir dava açıldığı, temyiz konusu bu davada ise yukarıda belirtilen vergi inceleme raporları ile soruşturma sırasında ele geçen belgeler ve telefon dinlemeleri sonucunda sanıkların .... ve arkadaşlarıyla birlikte sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması; sanıklar ..., ..., ..., ...'ın üzerine kayıtlı birden fazla şirket olduğu ve tüm bu şirketler hakkında komisyon karşılığı sahte fatura düzenledikleri yönünde düzenlenmiş vergi tekniği raporlarının bulunması, adı geçen sanıkların savunmalarında üzerine kayıtlı şirketlerin bulunduğunu soruşturma sırasında öğrendiklerini, sigortalı işe girecekleri düşüncesiyle bir takım belgelere imza attıklarını, kendilerinin şirket kurabilecek ya da şirkete ortak olabilecek sermaye birikimine sahip olmadıklarını beyan etmeleri, sanık ...'ın ise sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettiği hakkındaki suçlamanın tek delilinin telefon görüşmeleri olduğunu, bu tape kayıtlarında sözü edilen faturaların sahte olmadığını, ayrıca faturaların hangi takvim yılına ilişkin olduğu tespit edilemediği halde kendisinin haksız yere dört kez mahkumiyetine karar verildiğini beyan etmesi karşısında: gerçeğin ve her bir sanık yönünden suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; vergi dairesinden sanıkların sorumlu tutuldukları faturaların hangileri olduğunun sorulması ve onaylı örneklerinin araştırılıp gönderilmesinin istenilmesi, yukarıda sözü edilen Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/182 Esas, 2014/7 Karar sayılı dava dosyasının akıbeti araştırılıp mümkünse bu dava dosyası ile birleştirilmesi, aksi halde gerekli evrakların onaylı suretlerinin dosya arasına alınması, sanıklar ..., ..., ... ve ..., .....'ın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirket yetkililerinin suç konusu faturaları sanıklardan alıp almadıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıkları konusunda tanık olarak dinlenilmesi, şirketlerin banka hesapları, oda ve vergi dairesi kayıtları incelenerek ve belirlenecek diğer objektif yöntemlerle sanıkların fiilen şirket işlerini yürütüp yürütmediğinin araştırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabul ve uygulamaya göre; a-Sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 ve 2009 takvim yıllarında temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, b-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; sanıkların 2006-2007-2008-2009 takvim yılları içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediğinin tespiti halinde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, c-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.