Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2017/8432 · K. 2018/13368

9. Hukuk Dairesi         2017/8432 E.  ,  2018/13368 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı'na izafeten İl Sağlık Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2005 tarihinde... Sağlık Ocağında hizmetli olarak çalışmaya başladığını, 01.01.2011 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, davalı T.C. Sağlık Bakanlığının temizlik işlerini her yıl değişik şahıs veya şirketlere ihale etmek sureti ile sağlık ocaklarındaki temizlik işlerini yaptırdığını, işe başladığı tarihten işten çıkarıldığı tarihe kadar... Sağlık Ocağında çalıştığını, davacının 01.01.2011 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, davacının davalı iş yerinde haftanın 6 günü çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağının davalı işverenlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili; hizmet alımı yapılan sağlık ocaklarının faaliyetine son verilmesi nedeniyle davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, ihale yoluyla işçi çalıştırılmasına bu nedenle zorunlu olarak son verildiğini, davacının fazla mesai yapmadığını, resmi tatillerde sağlık ocağının faaliyet göstermediğini, yol ve yemek ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, idarenin asıl işveren olmadığını, hizmet akdinden doğan tüm yükümlülüklerin yüklenici firmaya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı MN ve... Şirketleri vekili; davacının 01.01.2006-31.12.2008 tarihleri arasında... .... Ltd. Şirketinde çalıştığını, daha sonra başka firmalarda aynı asıl işveren işyerinde çalışmaya devam ettiğini, müvekkilin feshe bağlı haklardan sorumluluğunun olmadığını, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi yapıldığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının MN Temizlik Şirketi bünyesinde 1.1.2010-31.12.2010 tarihleri arasında çalıştığını, Aile Hekimliği uygulamasına geçilmesi nedeniyle davalı Sağlık Bakanlığının yeniden ihale açılmayacağını söylediğini, müvekkil şirketin davacıya 30.10.2010 tarihinde ihtarname göndererek 31.12.2010 tarihi itibariyle iş akdinin sona ereceğini bildirdiğini, davacının kamu personelinin tabi olduğu mesai saatlerinde çalıştığını, mesai belirleme yetkisinin hastane başhekimliği tarafından yapıldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı ... Şirketi vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 01.03.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, belirli süreli sözleşmenin 31.12.2009 tarihinde sona erdiğini, 31.12.2009 tarihinden sonraki dönemler yönünden müvekkil şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, işyeri devri olduğunun kabulü halinde dahi müvekkil şirketin davacının kendisinde çalıştığı dönem ve bu dönemdeki ücret üzerinden sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı ve davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlığın tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ile Mahkemenin kabulünden, davacının davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işveren işçisi olarak haftada 6 gün çalıştığı anlaşıldığından, giydirilmiş ücrete eklenen yol ve yemek parasının aylık 26 günlük fiili çalışma nedeniyle 26 gün üzerinden belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile 22 gün üzerinden belirlenmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.