Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/8540 · K. 2018/2393

11. Ceza Dairesi         2017/8540 E.  ,  2018/2393 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve defter belge gizlemek suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; 1-Sanığın savcı huzurunda alınan ifadesinde, aslında şirketin sahibinin ... olduğunu, ... borçları olduğu için şirketin ... ... ile kendisinin adına kurulduğunu, fiilen ve hukuken hiç bir işlem yapmadığını, kağıt üzerinde ortak olduğunu; mahkeme huzurunda ise özetle, suça konu şirketi ... ... ile birlikte kurduklarını, kuruluştan kısa bir süre sonra ... ile .... ... şirketin işlerini idare etmeleri için vekaletname verdiğini, daha sonra da kendi hissesini ... ... devredince şirket işleri ile ilgilenmediğini beyan etmesi; hakkında beraat hükmü kurulan sanıklardan ...'ın, hiç bir zaman şirketin ortağı ya da yetkilisi olmadığını, satış elemanı olduğunu, bankadan para çekme, para yatırma gibi işlere baktığını, faturaları düzenlemediğini, kimin düzenlediğini bilmediğini söylemesi; hakkında beraat hükmü kurulan sanıklardan ... ... ise vekaletnamede adı yanlış yazıldığı için hiç bir zaman şirketle ilgili bir işlem yapmadığını, vekaletnameyi ...'in verdiğini, onu iş yerinde bir kaç kez gördüğünü, ... ile ... fatura kestiklerini ancak normal satış yaptıkları için sahte fatura düzenlendiğine şahit olmadığı beyan etmesi; 2006 ve 2007 takvim yıllarında verilen KDV beyannamelerine göre ve mükellef şirketten mal aldığını beyan eden şirketlerin bildirmiş olduğu Ba formlarına göre şirketin cirosunun yüksek olduğunun tespit edilmesine rağmen işyerinin bitişiğinde faaliyet gösteren müteahhit ... ... ile iş yerini sanıklara kiraya veren ... ... mesai saatleri içinde iş yerinin devamlı kapalı olduğunu, şirketin faal bir görüntüsünün olmadığını beyan etmeleri; Ankara Emniyet Müdürlüğü'nün 13/03/2009 tarihli ve 2009/288 sayılı yazı ekinde teslim alınan ... ..., ... ..., ... ..., ... ... ele geçirilen belge ve dökümanlar arasında mükellef şirkete ait 1 adet KDV tahakkuk fişi fotokopisi, vergi levhası fotokopisi, ticaret odası levhası ile sanık ...'e ait imza sirküsüne rastlanması; ayrıca sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; suça konu faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının belirlenmesi için bilirkişiden rapor alınması; sanığın savcılık ifadesi kendisine okunarak aralarındaki çelişkinin giderilmesi, sanığın şirketten herhangi bir maddi menfaat temin edip etmediğinin, ortaklık payı altında bir ücret alıp almadığının araştırılması; Ankara Emniyet Müdürlüğü'nün yaptığı operasyonda sanığa ait belgelerin ele geçirildiği yukarıda adı geçen kişiler hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, mümkünse bu kişiler tanık olarak dinlenip sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve şirkete ait belgelerin onların elinde bulunduğundan sanığın haberinin olup olmadığının sorulması, sonucuna göre toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 2-Kabule göre; defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; engel sabıkası bulunmayan, hakkında takdiri indirim nedenleri uygulanan sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.