Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2017/9345 · K. 2019/6241

12. Ceza Dairesi         2017/9345 E.  ,  2019/6241 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak, Sanığın idaresindeki minibüs ile meskun mahalde gündüz vakti seyir halindeyken kavşağa geldiğinde sola dönüşünü dar bir kavisle yaparak aracının sol ön kısmı ile karşı istikametten gelen ve doğru seyreden motosiklet ile çarpışması sonucu gerçekleşen olayda; kazada iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, ancak ...’nun yaralanması ile ilgili olarak beyanının alınmadığı anlaşıldığından öncelikle şikayet konusunun açıklığa kavuşturulması, ...’nun sanıktan şikayetçi olması halinde sanığın TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, yazılı şekilde TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre ise; 1-CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği halde; mahkemece katılanın zararı olup olmadığı sanığın ise bu zararı gidermek isteyip istemediği sorulmadığı anlaşıldığından katılanın uğramış olduğu zararın basit bir araştırma ile hesaplanarak sanığın zararı gidermesine imkan verilerek, CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, Mahkemece, sanığın maddi zararı giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verilmesi, 2-TCK'nın 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi ve erteleme hükümleri uygulanırken 51/7-8 fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK’ nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA; aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.