Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/9399 · K. 2021/1747

11. Ceza Dairesi         2017/9399 E.  ,  2021/1747 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkumiyet A) Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi: Sanıklara yüklenen suçun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31/12/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, B) Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi: 1- Sanık ...’un, ilkokul mezunu olduğunu, .... isimli kişinin yanında çalıştığını, işe girerken bir takım belgeler imzalattığını, adına şirket kurulduğunu, sahte fatura düzenlemediğini; sanık ...’in ise, 16.07.2008 tarihinde cezaevine girdiğini, sahte faturalarla ilgisi olmadığını savunmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleften veya bu mükellefin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları kullanan şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetlerine hükmedilmesi, 2- Kabule göre de; a) Suça konu iki faturanın da aynı tarihli olması nedeniyle sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı, b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.