Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2017/957 · K. 2017/1819

22. Hukuk Dairesi         2017/957 E.  ,  2017/1819 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Mahkemenin 15.07.2014 tarih ve 2012/1176 esas, 2014/602 karar sayılı hükmü, (Kapatılan) Yargıtay 7 Hukuk Dairesi tarafından 18.06.2015 tarih ve 2014/18145 esas, 2015/12557 karar sayılı ilamı ile bozulmuş ise de, Mahkemenin 06.09.2016 tarihli ve 2015/809 esas 2016/310 sayılı kararı ile direnme kararı vermesi ve bu kararı davacı vekilinin kanuni süresi içerisinde temyiz etmesi üzerine dosya yeniden incelendi. Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminaları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekilinin kararı temyizi üzerine, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarına ilişkin hükmedilen alacak miktarları gözetilerek makul oranda takdiri indirim yapılması gerekirken %40 oranında indirime gidilmesinin hatalı olduğu yönündeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, davacı işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler ve hayatın olağan akışı, bir kişinin sürekli olarak aynı sürelerle çalışamayacağı hususları ile fazla çalışmaların bordrolarda gösterilmemesi, fiilen çalışılmayan dönemler yönünden hesaplama yapılmış olması durumu dikkate alındığında %40 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir. Mahkemece dayanılan gerekçelerin Dairemiz uygulamasına uygun düştüğü, bu sebeple direnmenin doğru olduğu anlaşıldığından, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun Geçici Ek 2. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. .