Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/9665 · K. 2020/5771

11. Ceza Dairesi         2017/9665 E.  ,  2020/5771 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet ...‘nın 20.03.2013 tarih ve 32 sayılı komisyon mütalası ve eki 18.02.2013 tarih ve 795/12 sayılı suç raporuna uygun olarak düzenlenen ... Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 05.04.2013 tarih ve 2013/7373 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde mahkemesince işlem yapılması mümkün görülmüştür. A-Sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanık savunmasında mükellef şirketin küçük hissedarı olduğunu ancak yetkilisi olmadığını, diğer ortak ...’ın yetkili olduğunu tüm işlemlerin bilgisi dışında olduğunu beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; 1-Sahteliği iddia olunan faturaların temin edilerek sanığa gösterilerip yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; sanık ve ...'ın yazı ve imza örnekleri temin edilerek faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ‘a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, 2-Sanığın kullandığı faturaları düzenleyen ve düzenlediği faturaları kullanan mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirerek, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme ve kullanma" suçlarından kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, 3-Gerektiğinde, düzenlenen ve kullanılan faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef/ler ile kullanan mükellef/lerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, 4-Faturaları kullanan ve düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının ve kime verdiklerinin, sanık ve ...’ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi ve kullanılması konusunda sanık ve ...’ın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü verilmesi, B)Kabule göre; 1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davalarının açıldığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılında işlenen suçun ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı gözetilmeden sahte fatura düzenleme ve kullanma fiillerinin tek suç kabul edilmek suretiyle hüküm kurulması, 2-2009 takvim yılında düzenlenen en son faturanın 31.12.2008 olduğu, aynı takvim yılında KDV beyannamesi indiriminde kullanılan en son faturanın ise 11.03.2009 tarihli olması dikkate alınarak, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin 2009 yılı sahte fatura düzenleme suçu yönünden 31.12.2008, aynı takvim yılı kullanma suçu yönünden ise 25.04.2009 tarihi olması gerekirken 01/05/2009-01/05/2010 şeklinde yanlış gösterilmesi yasaya aykırı, 3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.