Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/9845 · K. 2017/8191

11. Ceza Dairesi         2017/9845 E.  ,  2017/8191 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması, Adana Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben Vergi Denetim Kurulunca yazılan 25.04.2013 tarihli yazıda “Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunun 29.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan mütalaa verildiğinin” belirtilmesine rağmen dosya içerisinde komisyon mütalaasının bulunmaması karşısında; öncelikle komisyon raporunun getirtilerek mütalaanın sahte fatura düzenlemek suçundan mı yoksa sahte fatura kullanmak suçundan mı verildiğinin net olarak tespit edilmesi, sahte fatura düzenlemek suçundan mütalaa verildiğinin tespiti halinde 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Kosmisyon mütalaasının ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olacağı, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.05.2013 tarih ve 2013/11249 Esas sayılı iddianamesi ile "2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle davanın düşürülmesine, ayrıca sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı, dosya arasında da sahteliği iddia edilen faturaların olmadığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilebilmesi için, sahte fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin belirlenmesi ve tüm bunların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş olması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.