Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2017/9860 · K. 2021/4749

11. Ceza Dairesi         2017/9860 E.  ,  2021/4749 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi I-Cumhuriyet savcısı ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde; Cumhuriyet savcısı ...’ın, 21.02.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresinden sonra 06.03.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Cumhuriyet Savcısı ... Pazarcıkcı’nın temyiz talebinin incelenmesinde; 1-Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, dava dosyası içerisinde bulunan vergi tekniği raporunda, mükellefin tarh dosyası ve internet ortamında verdiği gelir vergisi beyannamelerinin tetkikinde ibrazı istenen 2009 takvim yılı için tasdik ettirilmesi ve tutulması zorunlu defterlerin tasdikine ilişkin bilgiye rastlanılmadığının, Ba formuyla 2009 takvim yılında sanıktan mal aldığını beyan eden mükellef bulunduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın 2009 takvim yılında tutması zorunlu olan defterleri tasdik ettirip ettirmediğinin noterliklerden araştırılıp ba formuyla sanıktan mal aldığını beyan eden mükelleften sanığın düzenlediği faturalar temin edilerek anlaşmalı matbaalarda bastırılıp bastırılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Kabule göre de;5237 sayılı TCK'nin 53. maddenin uygulanmasında; sanık hakkında hükmolunan hapis cezası ertelenmediği halde ertelenmiş gibi takdir hakkı kullanılarak TCK'nun 53/1-e maddesinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi ve TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.