Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2017/992 · K. 2019/1126

2. Hukuk Dairesi         2017/992 E.  ,  2019/1126 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVACI-DAVALI : ... DAVALI-DAVACI : ... DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Kadının boşanma davasında verilen boşanma ve velayet hükmü erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiş olduğu halde yeniden kadının boşanma davasına ve velayete yönelik hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. 3-İlk derece mahkemesince verilen hükmün tazminatlara ve nafakalara yönelik kısmı erkek tarafından istinaf edilmiş olup, bölge adliye mahkemesince bu hükümlere yönelik istinaf talepleri haklı bulunmayarak esastan reddine karar verildiği halde kadın lehine hükmedilen tazminatlara ve nafakalara yönelik yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiştir. 4-İlk derece mahkemesince erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiş, erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine bölge adliye mahkemesince erkeğin davasında verilen ret hükmünün sonucu itibariyle doğru olduğundan ret gerekçesinin düzeltilmesine karar verilerek yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden yeniden davanın reddine karar verilmiş ise de; kadının boşanma davasının kabulü suretiyle verilen boşanma hükmü istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden erkeğin davası konusuz hale gelmiştir. Bu durumda konusuz hale gelen erkeğin boşanma davasının esası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi ve dava tarihindeki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden hüküm kurulması gerekirken esas hakkında yeniden karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle temyiz edilen bölge adliyesi mahkemesi kararının, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölge adliye mahkemesince verilen kararın yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2019(Prş.)