Yargıtay 13. Ceza Dairesi · E. 2018/1002 · K. 2018/14077

13. Ceza Dairesi         2018/1002 E.  ,  2018/14077 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez" hükmü gözetilmeden "... ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" kararı verilmesi hususunda ilgili mahallince kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği değerlendirilmiştir. 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde; 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 50/1-f maddesine göre hükmedilen seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine aykırı davranılması hususu infazda gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde; 28.01.2012 tarihli tutanak içeriği, tanık ... ve katılan beyanlarına göre, tanık ...'nin, oğlunu odasında bir torba dolusu cep telefonu ile görmesi üzerine, polis merkezini arayarak ihbarda bulunduğu ve çalınan 45 adet cep telefonundan 32 adedini görevlilere teslim etmek suretiyle, henüz kolluğa da müracaatı bulunmayan katılana bir kısmının iadesinin sağladığının anlaşılması karşısında; katılandan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Suç tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmayan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğuna uyulmaması, 3- Suç tarihinde 15-18 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. Maddesi dikkate alındığında aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.