Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/1032 · K. 2020/2422

11. Ceza Dairesi         2018/1032 E.  ,  2020/2422 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet Sanık ... hakkında beraat 1- 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının tamamının ilgi vergi dairelerinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında bu raporlar uyarınca dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması; faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi, kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması/verilmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması; gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için, faturayı düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin getirtilmesinden sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, 2- Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, suçlara konu olan faturaların gelir vergisinde de kullanıldığı iddia edildiğinden, suç tarihlerinin 2007 takvim yılı için “16.03.2008”, 2008 takvim yılı için “16.03.2009” olduğu; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde sahte fatura kullanma suçunun temel cezasının üç yıldan beş yıla kadar hapis olarak belirlenmiş olduğu gözetilmeden, temel cezaların suç tarihlerinden önce yürürlükte olan 359/b-1. maddesine göre 18 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, 3- İddianamede, sanık ... hakkında, 213 sayılı VUK’nin 359/b-1 ve TCK’nin 43. maddelerinin birer kez uygulanması talep edilmiş olmasına rağmen, sanığa VUK’nin 359/b-1 ve TCK’nin 43. maddelerinin her takvim yılı için ayrı ayrı uygulanması için 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, her takvim yılı için zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması yasaya aykırı; 4- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.