Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2018/10557 · K. 2019/10005

14. Ceza Dairesi         2018/10557 E.  ,  2019/10005 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı,cinsel taciz HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2018 gün ve 2017/163 Esas, 2018/36 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan, cinsel taciz suçundan kurulan hüküm yönünden ise düzeltilerek esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, sanık hakkında mağdure ...’e karşı işlediği konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilip, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü: Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Oluşa uygun kabule göre sanığın, on iki yaşından küçük mağdureye sarılma ve yanağından öpme şeklindeki eylemlerinin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek ilk derece mahkemesince müsnet suçtan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/1-c. 2-3. maddeleri gereğince hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi, Kanuna aykırı,sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.09.2018 gün ve 2018/1840 Esas, 2018/1603 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın atılı suçtan TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini için ilgili yerlere müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.