Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/1070 · K. 2019/8587

12. Ceza Dairesi         2018/1070 E.  ,  2019/8587 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Olay tarihinde, gündüz vakti sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde 2 yönlü yolda seyrettiği esnada, gidiş istikametine göre yolun solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan, kaza tespit tutanağına ekli krokide gösterildiği şekilde 7 metre genişliğindeki yolun yarısından fazla kısmını kateden yayaya aracının ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın aşamalarda, frene bastığını ancak mesafenin az olmasından dolayı duramadığını ve yolun dar olması sebebiyle kaçış manevrasını yapamadığını beyan etmesi ile heyetçe izlenen olaya ilişkin CD görüntüleri ile Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 30.03.2015 tarihli raporunda,sanığın tali kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesinde, sürücülerin hızlarını, yol ve hava şartları ile aracının teknik özelliklerine ve trafik durumuna göre ayarlamaları gerektiğinin belirtildiği, sanık sürücünün olay sırasında yaya yoğunluğunun bulunduğu meskun mahalde seyrediyor olması nedeni ile tedbirli ve dikkatli seyretmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda tali kusurlu olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında beraat hükmü kurulması, 2-15/01/2008 doğumlu mağdur ...’a 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yargılama aşamasında zorunlu vekil atanması gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.