Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2018/10764 · K. 2018/18503

22. Hukuk Dairesi         2018/10764 E.  ,  2018/18503 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalının cevabının özeti: Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai alacağının hesabı noktasındadır. Mahkemece, dosyaya ibraz edilen prim belgeleri ile ücret bordrolarına göre davacının çalışması karşılığı hak kazandığı prim ücretlerinin fazla çalışma ücretini miktar olarak geçtiği, prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşıladığı cihetle davacının fazla çalışma ücretine hak kazanmadığı kabul edilmiştir. Dosya kapsamına göre, aylık sabit ücret+satış primi karşılığında çalıştığı anlaşılan davacının fazla mesai alacağı hesaplanırken primlerin fazla mesai ücreti alacağını karşıladığının kabulü doğru değildir. Burada fazla mesai alacağının hesaplanmasında yapılması gereken, aylık sabit ücret kısmının 1,5 çarpanı ile prim miktarının ise 0,5 çarpanı ile çarpılarak sonuca ulaşılmalıdır. Mahkemece, fazla mesai ücreti hesaplamasında açıklanan bu hususlara dikkat edilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.