Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2018/1111 · K. 2020/3971

23. Hukuk Dairesi         2018/1111 E.  ,  2020/3971 K. "İçtihat Metni" ... İcra Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -K A R A R- Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait taşınmazın alacağa mahsuben taraflarına ihale edildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin 4. sırada olduğunu, 1.sırada şikayet olunan ...’un alacaklı olduğu takip dosyasının, 2. sırada şikayet olunan ...’ın alacaklı olduğu takip dosyasının olduğunu, 3.sırada ise ... Vergi Dairesi'nin bulunduğunu, satışa konu taşınmaz üzerine 3367 sayılı Yasa gereğince 10 yıl müddetle kamu alacağı dışında şerh işlenemeyeceği düzenlemesi mevcut iken, 14.01.2005 tarihinden sonrasında kamu haczi dışında hacizlerin işlendiğini, bunlardan 1. sıradaki alacağın 05.10.2011 tarihinde, 2. sıradaki alacağın 06.02.2012 tarihinde haczine ve tapu kayıtlarına tesciline karar verildiğini, tapu kayıtlarına şerh edilen bu hacizlerin geçersiz olduğunu, ayrıca şikayet olunanların hacizlerinin sonraki tarihlerde yenilendiğini, hacizlerin yenilenmesi müessesinin olmadığını, eski haciz tarihlerine göre düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hacizlerin yenilenmesi halinde yenilenen haczin, yenilendiği tarih itibariyle yeni bir haciz olduğu ve ilk haczin devamı niteliğinde bulunmadığı, borçluya ait taşınmaz üzerinde bulunan 3367 sayılı Kanuna göre 10 yıl müddetle kamu alacağı dışında şerh işlenemeyeceği ve bu şerhe rağmen sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan davalıların 10 yıllık müddet içinde yer alan hacizlerinin bulunduğu, 10 yıllık müddetin bittiği 24.01.2015 tarihinden sonraki haciz tarihlerine göre düzenleneceği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunanlar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi, satışa konu taşınmaz üzerine 3367 sayılı Yasa gereğince 10 yıl müddetle kamu alacağı dışında şerh işlenemeyeceği düzenlemesine dair meşruatı bulunmakta ise de, taşınmaz üzerinde 2005 yılından bu yana haciz şerhlerinin işlendiği ve tapu sicil müdürlüğünden verilen bilgiye göre de 3083 şerhinin sehven konulduğunun anlaşıldığı, İİK'nın 59. maddesine göre satış avansının yatırılması ve geçerli bir satış talebinin doğmasından sonra, satışın da aynı süre içerisinde yapılması yönünde bir zorunluluk bulunmadığı gibi, söz konusu haczin de geçerliliğini kaybettiğinden bahsedilemeyeceği, şikayet olunanların süresinde satış talebi ve satış avansını icra dosyasına yatırıldığı, satışa yönelik iradesini icra dosyasına yansıtmış oldukları, bu nedenle yenilenen hacizlerin önceki tarihli hacizleri etkilemeyeceği ve ilk hacizlerin geçerli olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verilmiştir. Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir. Şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. İcra ve İflas Kanunu ve Takip Hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan bir malın haczedilememesi için açıkça kanunda düzenlemenin bulunması zorunludur. Somut olayda şikayet konusuyla ilgili 442 sayılı Köy Kanunu’nun 3367 sayılı Yasa ile değişik ek 13. maddesinde devir ve temlik yasağının bulunduğu, anılan bu maddeyle ilgili çıkarılan Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliği’nin 14. maddesinde amme alacağı hariç haczedilemez hükmünün bulunduğu görülmüştür. Bu durumda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, haczedilmezliğin açıkça kanunda düzenlenmesi gerektiği, yönetmelikle hacizlerin engellenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararını kaldırılıp şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yenilenen hacizlerin önceki tarihli hacizleri etkilemeyeceği ve ilk hacizlerin geçerli olduğu gerekesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği şikayetin reddi karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HMK’nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.