Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2018/11746 · K. 2019/6853

3. Ceza Dairesi         2018/11746 E.  ,  2019/6853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde; a) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli 2013/363 Esas -747 Karar sayılı ilamı ile 3000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, b) Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde; a) Sanığın suçta kullandığı bıçağın ele geçirilemediği ve bu nedenle 6136 sayılı Kanun 15/1. maddesi kapsamında olup olmadığı hususunda inceleme yapılmadığı, suçta kullanılan bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 15/4 maddesi kapsamında kabul edilmesi halinde ise; 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve sanığın yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre de; b) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli 2013/363 Esas -747 Karar sayılı ilamı ile 3000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.