Yargıtay 13. Ceza Dairesi · E. 2018/12233 · K. 2019/2768

13. Ceza Dairesi         2018/12233 E.  ,  2019/2768 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Adli sicil arşiv kaydının silinmesi talebinin reddine Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükümlü, Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesine verdiği 30.06.2015 tarihli dilekçesinde, Çayırlı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2000 tarih ve 1999/33 E, 2000/13 K sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkum olduğu erteli ağır para cezasının infaz edildiği, koşulları gerçekleştiğinden Adli sicil arşiv kaydının silinmesi talebinde bulunduğu, ancak Çayırlı Asliye Ceza mahkemesince talebin reddine karar verildiği, bu red kararını hükümlünün temyiz etmesi üzerine yapılan incelemede; Çayırlı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 15/05/2000 tarih ve 1999/33 E, 2000/13 K sayılı kararının incelenmesinde; hükümlü ...'ın hırsızlık suçundan 765 Sayılı TCK'nın 491/1, 522, maddeleri uyarınca verilen hapis cezasının 647 Sayılı Kanun'un 4. ve 6. maddeleri uyarınca 120.000.000 TL ertelenmiş ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 14.05.2001 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresinin suç işlenmeksizin geçirildiği görülmüştür. Hükümlü Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğü'ne 31.03.2015 tarihli dilekçesi ile adli sicilde bulunana arşiv kaydının silinmesi talebinde bulunmuş, eylem basit hırsızlık ( ot çalınması) olmasına rağmen, Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğünün 16.06.2015 tarihli yazısında söz konusu suçun elektrik hırsızlığı suçu olduğu ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasıyla kayda konu eyleme ilişkin lehe yasal düzenlemeler yapıldığı gerekçesi ile bu hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı konusundaki değerlendirmenin hükmü veren mahkemeye ait olduğu gerekçesi ile hükümlünün talebini reddetmiş, bunun üzerine hükümlü ... 30.06.2015 tarihli dilekçesi ile Çayırlı Asliye Ceza Mahkemesinden Adli sicil arşiv kaydının silinmesini talep etmiş, mahkemece 06.07.2015 tarihli 2015/8 D.İş saylı ek karar ile; '' Hükümlü hakkındaki mahkumiyetin Anayasanın 76. Maddesinde ve diğer bazı yasalarda hakları kısıtlayıcı nitelikte olduğu kabul edilen mahkumiyetlerden olduğu ve bu durumda hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet bilgilerinin adli sicil arşivinden silinmesine yasal olanak bulunmadığı '' gerekçesi ile talebi reddettiği anlaşılmıştır. Yasaklanmış hakların geri verilmesi, belli bir suç veya cezaya mahkûmiyete bağlı olarak gerek Ceza Kanunu’nda, gerekse diğer kanunlarda öngörülen çeşitli hak yoksunluklarının kaldırılmasını sağlayan hukuki bir düzenleme olup, 765 sayılı TCK’nın 121 ve 124. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’un 416 ve 420. maddelerinde yer alan "yasaklanmış hakların geri verilmesi" kurumuna, 5237 sayılı TCK'da ve 5271 sayılı CMK'da yer verilmemiş, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren ve 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 38. maddesiyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’na 13/A maddesi eklenmek suretiyle tekrar düzenlenmiştir. Bu düzenleme ile ceza mahkûmiyetinden doğan müebbet hak yoksunluklarının giderilmesi amaçlanmıştır. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nda başlangıçta yasaklanmış hakların geri verilmesi ve arşiv kaydının silinmesi kurumlarına yer verilmediği, 5352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, 3682 Sayılı Kanunu’nun 8. maddesinin koşullarının bulunması halinde adli sicil kaydının silinmesine karar verilebileceği, ancak; 5560 sayılı Kanun’la 5352 sayılı Kanun’a eklenen 13/A maddesiyle yasaklanmış hakların geri verilmesi, 6290 sayılı Kanun’la değiştirilen 12. maddesiyle de adil sicil ve arşiv bilgilerinin silinmesi kurumlarının yeniden getirildiği, adli sicil kayıtlarının silinmesine dair kararların istikrar bulmuş Yargıtay içtihatları uyarınca güvenlik tedbirine yönelik hüküm(nihaî karar) niteliğinde olduğu, istinaf mahkemeleri faaliyete geçmeden önce yasaklanmış hakların geri verilmesine ilişkin kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakta ise de; 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesindeki düzenlemenin bir infaz rejimi olmasına karşılık, 647 sayılı Kanun'un 6. maddesinde düzenlenen erteleme kurumunun şartlı af niteliğinde olduğu, 765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi uyarınca denetim süresinde suç işlenmemesi halinde mahkumiyet hükmünün vaki olmamış sayılacağı, somut olayda, yukarıda izah edilen düzenlemeler karşısında Adli sicil ve arşiv kaydının silinmesi işlemlerinin Adalet Bakanlığı Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılması gerektiği cihetle yanlış gerekçe ile de olsa mahkemenin red kararı sonuçta doğru olduğundan bu karara yönelik olarak yapılan temyiz başvurusunun reddi gerekmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, hükümlünün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, ilgilinin 5352 sayılı kanunun 12. maddesi uyarınca Adalet Bakanlığı Adli Sicil İstatistik Genel Müdürlüğüne başvuruda bulunmakta muhtariyetine, 27.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.