Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/1288 · K. 2022/12083

11. Ceza Dairesi         2018/1288 E.  ,  2022/12083 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet Sanıklar ... ve ... hakkında, Konya C. Başsavcılığının 18.04.2013 tarihli iddianamesi ile “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından da kamu davası açıldığı, ancak “defter, kayıt ve belgeleri” gizleme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; Mahkemece sanıklar hakkında söz konusu suça ilişkin ayrıca hükümler kurulması mümkün görülmüştür. A) Sanıklar hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyizlerinin incelenmesinde: Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 30.06.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, bu itibarla katılan vekili, sanık ... müdafisi ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, B) Sanık ... hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde: Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.